Do not forget-Kindertehuis KaroiForget was een klein jongetje die ik in december 1998 in Karoi, Zimbabwe, ontmoette. Stralend lachte Forget, toen ik hem vertelde over het huis dat we voor hem en andere weeskinderen gingen bouwen. Ons project ter gelegenheid van 10 jaar CAOS. Forget was acht jaar, alleen op de wereld, had aids en was voor de zoveelste keer opgenomen in het Karoi District Hospital. Buiten het het ziekenhuis leefde hij bij zijn oom. Die had, bang voor besmetting, een hut voor hem gebouwd op het terrein voor zijn huis. Daar woonde Forget in zijn eentje, tweemaal per dag kreeg hij een bordje met eten. Tijdens mijn verblijf zocht ik hem een paar keer op. Zijn grote ogen met voor een achtjarige veel te wijze blik en z’n stralende kinderlach maakten een onuitwisbare indruk op me. Drie weken na mijn terugkomst in Nederland hoorde ik dat hij was overleden.
Forget heeft niet voor niets geleefd. Boven de eetzaal van het huis staat het en onze actie vertelt het:
Do Not Forget!
Robi Valkhoff
CAOS 20 Jaar
Begin 2008 hebben we opnieuw contact gezocht en tot onze verrassing bestaat het weeshuis nog. Het wordt gerund door de Just Children Foundation (JCF), en het huis biedt onderdak aan ruim tachtig kinderen en twintig medewerkers. Dat gaat niet zomaar. Zimbabwe kent turbulente tijden en het weeshuis houdt met de grootste moeite het hoofd boven water. Een klein wonder!
CAOS wil dit wonder graag in stand houden. We hebben drie pijlers benoemd waarop onze hulp zich vooral richt: spelen, leren en eten.
Aan u vragen wij: Help mee en laat de kinderen weer lachen, geef ze een toekomst!
Doneer nu uw bijdrage
CAOS 10 Jaar
In 1998 vierde CAOS haar 10-jarig jubileum en in plaats van cadeaus en een feest besloot Robi Valkhoff (directeur) een project voor een goed doel te adopteren. Via een bevriend arts werd dat project een weeshuis in Karoi, Zimbabwe. CAOS richtte Stichting Ten op om geld in te zamelen - van klanten, leveranciers, vrienden en kennissen - en nog datzelfde jaar startte de bouw van het weeshuis. Daarna stuurden wij regelmatig medicijnen en kleding. Dat alles onder bezielend toezicht van Ko en Dini Voorn, een bevriend Nederlands echtpaar dat al jaren in Karoi woonde. Toen enige jaren geleden de politieke situatie verslechterde en zij gedwongen waren het land te verlaten, verloren wij daarmee ook de banden met het weeshuis.
|
|
